Placenta Na De Bevalling: Wat Gebeurt Er?

U brengt maanden door met nadenken over de zwangerschap, de bevalling en het thuisbrengen van uw baby. Maar er is één bijzonder orgaan dat zelden besproken wordt totdat u al in de verloskamer ligt: de placenta. Nadat uw baby is geboren, zal uw zorgverlener u vragen nog één keer te persen, en binnen enkele minuten verlaat deze buitengewone structuur die het volledige leven van uw baby heeft gevoed ook uw lichaam. Wat gebeurt er daarna, en welke keuzes heeft u eigenlijk?

De antwoorden zullen u misschien verbazen. Van ziekenhuisprotocol tot culturele rituelen, van medisch onderzoek tot diep persoonlijke beslissingen: het verhaal van de placenta eindigt niet bij de geboorte. Dit is wat elke nieuwe ouder verdient te weten.

Wat is de placenta en waarom is ze zo belangrijk?

De placenta is een tijdelijk orgaan dat samen met uw baby groeit vanaf de vroegste weken van de zwangerschap. Ze hecht aan de baarmoederwand en is via de navelstreng verbonden met uw baby, als schakel tussen uw bloedbaan en die van uw baby. Ze transporteert zuurstof en voedingsstoffen, filtert afvalstoffen, produceert hormonen zoals progesteron en oestrogeen die de zwangerschap in stand houden, en biedt een zekere mate van immuunbescherming.

Tegen de tijd dat u bevalt, weegt een uitgegroeid meermaandse placenta doorgaans ongeveer 500 gram (ongeveer een pond) en heeft ze een doorsnede van ongeveer 22 centimeter. Ze wordt vaak beschreven als een schijf of een boom, waarbij de foetale kant een web van vertakkende bloedvaten toont dat haar in veel culturen de bijnaam "levensboom" geeft.

"De placenta is een van de meest onderschatte organen in de menselijke biologie. Ze verricht tegelijkertijd het werk van de longen, nieren, lever en darmen, voor een snel groeiende mens, en dan is ze eenvoudigweg niet meer nodig. Een beter begrip ervan heeft enorme gevolgen voor de gezondheid tijdens de zwangerschap."

Dr. Carolyn Salafia, MD, Placental Analytics, New York

Het derde tijdperk van de bevalling: de geboorte van de placenta

De geboorte van de placenta wordt het derde tijdperk van de bevalling genoemd en vindt doorgaans plaats binnen 5 tot 30 minuten na de geboorte van uw baby. De meeste zorgverleners leiden dit tijdperk actief, wat betekent dat ze u direct na de geboorte een kleine injectie oxytocine (Syntocinon) geven om de baarmoeder te laten samentrekken en de loslating van de placenta te bespoedigen. Dit vermindert het risico op een postpartumbloeding aanzienlijk.

Volgens het National Institute of Child Health and Human Development is een postpartumbloeding wereldwijd een van de belangrijkste oorzaken van maternale sterfte, en actief beleid in het derde tijdperk van de bevalling vermindert dat risico aanzienlijk.

U kunt een golf vocht of lichte krampen voelen wanneer de placenta loslaat. Uw zorgverlener zal haar na de bevalling zorgvuldig onderzoeken om te bevestigen dat ze volledig is uitgedreven, omdat achtergebleven placentaresten ernstige complicaties kunnen veroorzaken, waaronder infectie en langdurig bloedverlies.

Wat als u een fysiologisch (niet-interventiegericht) derde tijdperk wilt?

Sommige mensen, met name degenen die een bevalling met minimale interventies plannen, verzoeken om een fysiologisch derde tijdperk, waarbij het lichaam de placenta van nature uitdrijft zonder oxytocine. Dit is mogelijk, maar het draagt een hoger risico op hevig bloedverlies. Als u een voorkeur heeft, is het de moeite waard dit te bespreken met uw verloskundige of arts en op te nemen in uw geboorteplan.

Wat ziekenhuizen standaard met de placenta doen

In de meeste ziekenhuisomgevingen wordt de placenta, tenzij u anders verzoekt, behandeld als medisch afval en afgevoerd via gereguleerde kanalen voor gevaarlijk biologisch afval. Sommige ziekenhuizen sturen placentas naar de pathologie als er zorgen zijn over de zwangerschap, zoals vroeggeboorte, groeivertraging of abruptio placentae. Pathologisch onderzoek kan belangrijke informatie opleveren over de oorzaak van complicaties en kan gevolgen hebben voor toekomstige zwangerschappen.

Als u uw placenta om welke reden dan ook wilt bewaren, moet u dit bijna altijd van tevoren doorgeven en een toestemmingsformulier ondertekenen. Ga er niet vanuit dat ze automatisch wordt bewaard.

Placentacapsules: wat het bewijs werkelijk zegt

Placentacapsulering, waarbij de placenta wordt gedehydrateerd, gemalen en in capsules wordt gedaan voor de moeder om in te nemen, is de afgelopen tien jaar steeds populairder geworden. Voorstanders beweren dat het energie geeft, de melkproductie ondersteunt, het risico op een postpartumdepressie vermindert en ijzerniveaus aanvult.

Het wetenschappelijk bewijs blijft echter beperkt en tegenstrijdig. Een review uit 2017, gepubliceerd via de National Institutes of Health, vond geen robuuste menselijke studies die significante gezondheidsvoordelen van placentaconsumptie aantonen, terwijl ook werd opgemerkt dat stomen en dehydrateren van de placenta bij typische capsuleringtemperaturen ziekteverwekkers mogelijk niet betrouwbaar elimineert.

In 2017 meldde de Centers for Disease Control een geval waarbij een pasgeborene een infectie met groep B-streptokokken ontwikkelde die in verband werd gebracht met placentacapsules die onvoldoende waren verwerkt. Dit leidde ertoe dat de CDC aanraadde voorzichtig te zijn.

"Ik begrijp waarom mensen aangetrokken worden tot placentacapsulering – de postpartumperiode is zwaar, en de wens naar iets dat kan helpen is volkomen begrijpelijk. Wat ik ouders wil laten weten, is dat het bewijs voor voordelen momenteel zeer zwak is, en dat er reële veiligheidsoverwegingen zijn, met name als er tijdens de bevalling sprake was van een infectie. Bespreek het met uw zorgverlener voordat u een beslissing neemt."

Dr. Marjorie Treadwell, MD, Professor Maternale-Foetale Geneeskunde, Universiteit van Michigan

Als u capsulering overweegt, zoek dan een gecertificeerde capsuleringspecialist die strikte voedselveilige verwerkingsnormen hanteert, informeer uw zorgverlener en vermijd het als u tijdens de bevalling een infectie heeft gehad.

Uitgesteld afklemmen van de navelstreng: verwant maar anders

Mogelijk heeft u gehoord over uitgesteld afklemmen van de navelstreng en u afgevraagd hoe dit samenhangt met de geboorte van de placenta. Na de geboorte blijft de navelstreng kloppen en bloed van de placenta naar uw baby transporteren gedurende enkele minuten. Wachten met het afklemmen van de navelstreng tot minimaal één tot drie minuten (uitgesteld afklemmen) geeft dit laatste transport van bloed, stamcellen en ijzer de tijd om te voltooien.

Het American College of Obstetricians and Gynecologists beveelt uitgesteld afklemmen van de navelstreng aan voor ten minste 30 tot 60 seconden voor de meeste à terme en prematuur geboren kinderen, met als voordelen betere ijzervoorraden en betere neurodevelopmentele uitkomsten bij premature baby's.

Uitgesteld afklemmen van de navelstreng is verenigbaar met actief beleid in het derde tijdperk, zodat u niet hoeft te kiezen tussen de twee.

Lotusgeboorte: baby en placenta verbonden houden

Een lotusgeboorte is de praktijk waarbij de navelstreng niet wordt doorgeknipt en de baby verbonden blijft met de placenta totdat de navelstreng vanzelf droogt en loslaat, wat drie tot tien dagen kan duren. De placenta wordt gedurende deze tijd doorgaans gezouten en in kruiden gewikkeld.

Voorstanders beschrijven het als een zachte, rustige overgang voor de baby. De meeste medische organisaties ondersteunen de praktijk echter niet. Een rottende placenta brengt een reëel infectierisico met zich mee, omdat de navelstreng een doorgang vormt tussen het rottende weefsel en de bloedbaan van de baby. Gemelde gevallen van neonatale infecties in verband met lotusgeboorte hebben geleid tot formele waarschuwingen van organisaties waaronder de American Academy of Pediatrics.

Als u nieuwsgierig bent naar een lotusgeboorte, bespreek dit dan eerlijk met uw kinderarts vóór de geboorte, zodat u de risico's kunt afwegen en een volledig geïnformeerde keuze kunt maken.

Culturele en spirituele tradities rondom de placenta

Voor veel gezinnen heeft de placenta een diepe culturele of spirituele betekenis die niets te maken heeft met capsulering of lotusgeboorte. Over de hele wereld hebben gemeenschappen al lang bestaande tradities voor het eren van de placenta.

• Maori (Nieuw-Zeeland): Het woord voor placenta, "whenua", is ook het woord voor land. De placenta wordt traditioneel begraven in het voorouderlijk land om het kind te verbinden met zijn wortels.
• Indonesische culturen: De placenta wordt beschouwd als het zusje of broertje van de baby en wordt vaak bij het huis begraven met kleine offergaven.
• Vele inheemse Amerikaanse tradities: De placenta kan worden begraven of aan de natuur worden teruggegeven in ceremonies die per natie en gemeenschap verschillen.
• Haïtiaanse traditie: Het begraven van de placenta in betekenisvolle grond is gebruikelijk, als symbool van verbondenheid en oorsprong.

Als het begraven van de placenta betekenis heeft voor uw gezin, is het doorgaans eenvoudig om teruggave ervan aan te vragen bij het ziekenhuis. Controleer de lokale regelgeving over het begraven van organisch materiaal in uw omgeving, aangezien de voorschriften variëren.

Placentaafdrukken en kunst

Sommige gezinnen kiezen ervoor een afdruk te maken met de placenta, waarbij de foetale kant wordt gebruikt om een indruk te maken op papier of stof. Het vertakkende patroon van de bloedvaten creëert een van nature prachtig, boomachtig beeld dat veel ouders inlijsten als aandenken. Dit is een optie met weinig risico waarbij de placenta eenvoudigweg op kunstpapier wordt gedrukt vóór verwijdering of begraving.

De placenta in medisch onderzoek

Gedoneerde placentas zijn steeds waardevoller voor medisch onderzoek. Placentaweefsel wordt bestudeerd op zijn mogelijke rol bij wondgenezing, hoornvliesreparatie en het begrijpen van zwangerschapscomplicaties zoals pre-eclampsie en intra-uteriene groeirestrictie. Sommige ziekenhuizen en onderzoeksinstellingen hebben donatieprogramma's voor placentas, en het doneren van uw placenta, als u daar interesse in heeft, kan bijdragen aan wetenschappelijke vooruitgang die toekomstige moeders en baby's helpt.

Overleg met uw zorgverlener vóór de bevalling

Wat uw gevoelens over de placenta ook zijn, de belangrijkste stap is het voeren van het gesprek met uw zorgteam voordat u in de bevalling bent. Belangrijke vragen om te stellen zijn:

• Wat doet uw ziekenhuis of geboortecentrum standaard met de placenta?
• Wat is de procedure voor het verzoek om haar te bewaren?
• Sturen ze haar naar de pathologie en kunt u haar daarna nog terugkrijgen?
• Als u van plan bent te capsuleren, zijn er dan temperatuurvereisten voor de opslag direct na de bevalling?
• Wat is hun beleid met betrekking tot uitgesteld afklemmen van de navelstreng?

Duidelijke antwoorden krijgen vóór uw uitgerekende datum betekent dat u niet hoeft te zoeken naar informatie in de uren nadat uw baby is geboren.